Emri Blinisht është njëri ndër emrat më të vjetër, që ruhet ndër ditët tona, afërsisht siç është përdorur shekuj më parë.  Gojëdhëna popullore e sjellë këtë emërtim të lidhur me emrin e drurit të blirit saktësisht, me bli, ble-ni. Ky shpjegim, ndonëse popullor, ka mbështetjen e vet edhe ndër  studiuesit tanë.

Kështu, profesori ynë i njohur Eqrem Çabej, Blinisht-in e lidh drejtpërsëdrejti me bli, ble, ndjekur nga prapashtesa-isht (1) si shumë emra të tjerë të kësaj natyre, megjithëse duhet thënë se  në ketë vend  nuk mbahet mend  të ketë qënë  i përhapur  ky dru. Një emër të tillë në Shqipëri e mbajnë katër fshatra të Shqipërisë Veriore, dhe konkretisht; Blinishti i Mirditës, i Zadrimës, i Kabashit dhe i Ferizajve të Kosovës. Si mbiemër (llagap) e mbajnë,  veç të tjerave,  edhe disa familje me origjinw shqiptare, të cilat kanë si vendbanim  të tyre Stambollin apo Ankaranë.

Takimin me pirustët e kemi patur të përditshëm që nga fëmijëria, atëherë kur jo shumë larg fshatit tonë kemi shkuar me prindërit për të marrë të ashtuquajturit „gurë xhodhish“ për ndërtimin e furrave të bukës, të detyrueshme atëherë për çdo shtëpi. Më vonë në shkollë patëm mësuar se ata gurë nuk ishin tjetër, veç mbeturinat e shkrirjessë mineraleve, që i kishin prodhuar si mbeturina teknologjike banorët e lashtë të vendit, që quheshin pirustë. Sot ato „furra primitive shkrirje“ dëshmojnë më tepër se kaq. Dhe krahas tyre arkeologët tanë kanë zbuluar varre, gjetur vegla të ndryshme, e tjerë; historianët nga ana e tyre kanë nxjerrë në dritë dokumenta, kështu që njohja me pirustët nuk është aq e vështirë, sido që ende jetojnë të panjohura të përkthyera në mënyra të ndryshme.